Luna het konijntje en het hartje in het Zand.

In dit tweede avontuur ontmoeten Luna en haar vriendje Otis een bijzonder nieuw vriendje: Pip het eekhoorntje.

Pip kan niet horen en niet praten zoals de anderen. In het begin weten Luna en Otis niet goed hoe ze met hem kunnen praten. Maar al snel ontdekken ze dat woorden niet altijd nodig zijn om elkaar te begrijpen.

Pip laat hen zien dat je ook kunt communiceren met gebaar, tekeningen en vooral met je hart.

Met een stokje tekent hij kleine hartjes en figuurtjes in het zand, en zo ontstaat er langzaam een mooie vriendschap.

Met Pip wil ik kinderen laten zien dat iedereen anders mag zijn. Sommige kinderen praten niet met woorden, maar laten hun gevoelens op een andere manier zien. Toch willen ook zij spelen, lachen en vriendschap sluiten.

Door mijn werk in de gehandicaptenzorg heb ik mogen ervaren hoeveel er gezegd kan worden zonder woorden. Deze ervaringen heb ik verwerkt in dit verhaal, zodat kinderen met een beperking zichzelf kunnen herkennen in Pip.

Het boek laat zien dat echte vriendschap niet zit in hoe je praat of wat je kunt, maar in het openstellen van je hart voor elkaar.